6 Ekim 2018 Cumartesi

dırırım

  Bugün mutluyum lan. Bütün bu hissettiğim yükü bir şekilde kinetik enerjiye çeviriyorum. Kinetik enerji de fen derslerinden aklımda kalan tek şey :D Hareket halindeki enerjiydi galiba. Yan tarafta da biri her gece gitarla şarkı söylüyor. Tripten tribe sokuyor piç. Hep bi amaç arardım kendime. Kendimi harekete geçirebilmek için bir amaç. Gerçekten inandığım bir şey. Galiba artık buldum. Ne kadar kaçmaya çalışsam da kabullendim. Ben onu çok seviyorum. Ve bu kadar değer verdiğim başka birini daha hayal kırıklığına uğrattığım için çok pişmanlık duyuyorum. Ama ilk defa ben böyleyim deyip üzülmek yerine artık savaşmak istiyorum. O gücü ilk defa içimde buldum. Artık yapmaktan korktuğum, kaçtığım şeyleri yapmam gerek. Bu senelerde kendime bir çok şey katmam gerek. Ve kendimi geliştirmek için artık harekete geçtim. Ve istediklerimi artık yapıcam. Belki o bana geri dönmeyecek artık ama ona da göstermek istiyorum verdiğim değeri. Ben aşkım için hep korkaklık ettim. Hiçbir şey yapmadım. Ve 'Sen beni sevmedin' cümlesini kabullenemiyorum. Duygularımı gösterememiş olabilirim. Hiç savaşmamış olabilirim. Ama ne kadar değer verdiğimi en azından bu şekilde göstermek istiyorum. İlk önce kendim için. Hiçbir şey yapmadan oturup onun bana koşmasını bekledim hep. Koşmayınca ona kızdım. Beni sevmiyor diye düşündüm. Ama ben onu hak etmek için ne yapıyorum diye hiç düşünmedim. Artık yapıcam. Belki beni artık sevmeyecek, umrunda olmayacak. Ama bunu kendim için yapmam gerek. Ben aslında çok sevdim diyebilmek için yapıcam. Ve bunları düşünmek hayatımda ilk defa bana bir amaç verdi. O çok alıştığım, hiç kalkmadığım yerimden beni kaldırabildi. Dünyanın en güzel duygusunun aşk olduğunu hep biliyordum. İçten içe dünyadaki en önemli şey aşk diye hep düşünüyordum. Ama bunları düşünürken kendime bile inanmamışım. Kendi doğrularımı bile göz ardı etmişim. Ve artık anlıyorum ki dünyadaki en güzel ve en güçlü duygu aşk. Ve artık olmayacak olsa bile ona olan aşkım için ilk defa kendim için bir şeyler yapıcam. Çok mutluyum. Çok enerjiğim. İlk defa iştahım yerine geldi. Onunla tanıştığımızda o kronik mide bulantısı geçmişti. Artık o olmasa da bunları hissedebiliyorum. Hep onu aradım yanımda. O olursa yapıcam diye düşündüm. Ama o yok dedim. Olunca yine yapmadım. Ve aslında ne kadar aşık olduğumu kendime kanıtlamam gerek. Ben onu yanımda diye sevmedim. Hep benimle olacak diye sevmedim. O başkasıyla beraber diye ona çok kızdım. Sevmiyorum dedim. Ama artık kabullendim ben onu hala deli gibi seviyorum. Ne yaptığı önemli değil. Ben onu sevdim lan. Salak salak yaptığı şakaları sevdim. Benim ümitsiz bir vaka olduğumu sonunda anladı. Onun için hiçbir şey yapmadığı gördü. Ve hayatımdaki en güzel insanı da hayal kırıklığına uğrattım. Artık bu olmayacak. Artık savaşmaya hazırım. Ne kadar zorlansam da, onu ne kadar özlesem de, üzülsem de savaşmaya devam edicem. Ben onu benim yanımda diye sevmedim. Benim yanımda değilken aşkımın bitmesini bekledim. Sevmiyorum aslında dedim. Ama hep kendimi kandırdım. Benim duygularım çok büyüktü. Artık bunu kabullendiğim için çok mutluyum. İsterse dünyanın öbür ucunda olsun, isterse dünyanın en kötü insanı olsun ben onu seviyorum lan. Bunları rahat rahat söyleyebilmek beni çok rahatlatıyor. Ne kadar kaçsam da gerçekleri anlıyorum. Duygularımı ne kadar göstermemiş olsam da onları hissettiğim gerçeğini değiştirmiyor bu. Kendi iğrenç kibrim yüzünden sevdiğimi kabul edip onun için bir şeyler yapmadım. Hep iki arada bir derede kaldım. Kalbim deli gibi çarpıyordu o varken. Ama aklım sen aşık değilsin, olamazsın, güçsüz olma diye bağırıyordu. Ama olaya kendimi bıraktığımda aslında neler olduğunu anlıyorum. İsterse yanımda olmasın. İsterse dünyanın en imkansız aşkı olsun. İsterse bana dünyadaki en büyük kötülükleri yapsın. Ben çok seviyorum. Bunu artık bağıra bağıra söylemek istiyorum. Seviyorum lan napayım işte. Ben de böyle aşkımdan geberdiğimi bilmiyordum. Hep geri dönsün diye uğraşıp dönünce yine onun beni sevmesini bekliyordum. Hiçbir zaman bir şey yapmadım onun için. O hep yanımda olacak, beni çok sevecek diye düşündüm. Beni terketti diye ona çok kızdım. Ben öyle kibirli bir insandım ki ben bu kadar mükemmelken beni nasıl terkedebilir diye düşündüm. Bu işin hep edebiyatını yapmak istedim. Hep acısını çekmek istedim. Yanımdaki aşkı yaşamadım hiç. En azından bunları anlıyor olmak güzel. Hatta çok güzel. O belki yok ama ben ne kadar sevdiğimi göstermek istiyorum. O benim dünyada gördüğüm en güzel şey. Bir insan düştüğünde bile bu kadar güzel olabilir mi? İşte ben aslında hep böyle düşünürken ondan sakladım duygularımı. Göstermek istemedim. Artık o gururu bıraktım. Ne yaparsa yapsın. Ne düşünürse düşünsün. O benim dünyada gördüğüm en güzel şey.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder